http://newyork.hyves.net/classifieds/
16 Aug, 11:35
Daar zit ik dan... 3 dagen later, alleen en zonder moeder... Soms begrijp ik werkelijk waar niet, waarom bepaalde dingen in het leven zo lopen? Waarom moet in godsnaam een jonge vrouw, net haar 40jaar voorbij, die genoot van het leven, het zonnetje in huis was, iedereen opvrolijkte, heerlijk kon koken, lekker kon knuffelen en kon kletsen, zo ernstig ziek worden en zo snel overlijden?? Ze had verdomme 3 jonge kinderen die nog lang niet klaar waren voor het leven, die nog vol in de ontwikkeling waren en hun rolmodel harder nodig hadden dan ooit.. Elke dag ben je in tranen omdat je het nog steeds niet kunt geloven dat JOUW moeder er niet meer is. Dat het JOUW moeder is, die je 3 dagen geleden in die kist hebt laten zakken! Dat het JOUW moeder is die je nooit meer kunt knuffelen of bellen, JOUW moeder die er nooit bij zal zijn als je trouwt, en kindjes krijgt.. Sommige dingen in het leven, begrijp ik gewoon echt niet! Mama, ik mis je
13 Aug, 15:12
Vandaag was het dan zover, we moesten onze moeder, die veel te jong gestorven is, gaan begraven. Er waren ontzettend veel mensen gekomen die vreselijk mooie bloemen meegenomen hebben. Ze had een mooie witte kist en een prachtige foto van haar hierbij. Er is muziek gedraaid, Rene heeft geprobeerd te spreken, Steve, Robin en ik hebben ons zegje gedaan, Patrick en opa.. Er werden mooie liedjes gedraaid die ons aan haar deden denken. Vervolgens liepen we allen achter de kist aan naar de begraafplaats, die op het einde gedragen werd door opa, patrick, rene, vader van rene, frans en raymond. Ieder had een boeket meegenomen naar buiten. Alle bloemen werden wederom rondom haar graf gelegd. De familie en vrienden van mijn moeder konden allen één voor één langs haar graf lopen om afscheid van haar te nemen en rozenblaadjes op haar graf te gooien.. Nadat deze geweest zijn bleef de familieleden bleven achter, terwijl de rest terug lief naar de koffiekamer. Rene liet de kist zakken en vervolgens gooiden wij allen een roos in haar graf.. Ook wij voegden ons later bij de rest om de condoleances in ontvangst te nemen. Ik wil ieder die erbij was bedanken voor hun komst, ik denk dat mijn moeder het heel fijn gevonden heeft zoals het nu gegaan is. Nu komen er hele zware en moeilijke tijden aan, waar we ons met elkaar doorheen moeten slaan. Mama, rust maar zacht...
1